Perşembe
Haremin A'sı
Geçen satrançta taş çalıyorum meğer zararıma oluyormuş da rakibim sesini çıkarmıyormuş. Zaten benim sikletimde birini neden kendine rakip alır onu da bilemedim. Rekabet dediğin kaybetme ihtimalin oldukça insanı tahrik eder. Ar darda siklet ve tahrik dedim de aklıma hande ateizm geldi. Zira din ve siyaset işlerinin birbirinden çözünmesini ezelden beri şeetmek istemişimdir. Bu yorgunluğun üzerine emekli maaşı çeken çektiğini bi'şey zanneden yaşlı misali sıranın bana geldiğini farkeden gülümsemem ile otobüsüme bindim. Otobüsüm derken bu biniş ve sevinç periyotları beni o kadar adapte etti ki otobüsü sahiplendim. Şoförden öte fortçudan ziyade bir yuvarlanıp gidişti benimkisi aslında bir yuvarlanışın üzerindeki gidişin öyküsüydü. Bütün sesli harflerin iki noktalı olduğu bir kelimeyi önceki cümlede fiillendirdim ya benden mutlusu yok. İşte bir fil bir insan. Mutluluk şöyle böyle bi'şey.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder